Wednesday, October 17, 2007

Name Game

Michael

Creative, versatile and imaginative you appreciate beauty in all forms. You have great inner strength and courage and have the ability to accept large responsibilities or challenging situations with patience and humility. Others admire these qualities and follow your lead. You are honest, discerning and self-disciplined and need to have a peaceful environment. Putting others before self your talents are used to make life better for everyone.


Mike


Balanced and fairminded you possess the ability to use sound reason and judgement when determined and decisive action is required. Persuasive and logical you tend to be an influential figure in your circle of friends and associates. You are extremely adaptable and this is necessary as you seem to be continually being presented with decisions of a life altering nature.



Myk

You are idealistic and intelligent and very much an all or nothing person.Tending to experience constant change in life security is found in your real and abiding values. With great organisational ability, industry and creative prowess you love to build tangible results and are especially gifted at transforming lost causes. Your intelligence is marked with keen perception and analytical ability. A secure home life and relationship are important for you.

Wednesday, October 03, 2007




Nakakapagod din pala ang buhay. Lalo na pag hindi ito pumapabor sa iyo. Mabigat sa kalooban ang halos lahat ng bagay. Mas gugustuhin ko pang lumayo kesa may madamay sa pagkapagod ko. Mabuti ng ako na lang ang mawala pansamantala at least isa lang akong magdudusa.

Paalam muna mga kaibigan. Hanggang sa muling pagkikita. Sana andiyan pa din kayo sa aking pagbabalik..

Magpapahinga lang ako sandali....

this is myk signing off.....


Sunday, September 09, 2007

Thursday, September 06, 2007

Happy birthday daw..

Naghahalungkat ako ng lumang emails ng makita ko ito..




*video age.. 1 and 1/2 years

Wednesday, September 05, 2007







PUP Journalism Guild & Pylon.com.ph


present



i-Witness Docufest


with the theme


“Promoting Relevant Documentaries for Societal Change”



You are invited for free viewing of the following i-Witness documentaries:



LUKAYO: Hindi Ito Bastos (11:00-11:30)


Lahat Legal Wife (11:30-12:00)



Gutom (12:00-12:30)


Anghel sa Dapithapon (12:30-1:00)


Little Bad Boy (1:00-1:30)



OPEN FORUM with Mr. Howie Severino





Venue for the screening is at the PUP College of Communication


2nd floor Audio-Visual Room



Free tickets are available in student organizations of your respective colleges or departments.






For more info or access to free tickets, call/text 09279369930 and look for Emdee Gulmatico.


Wednesday, June 13, 2007



You'll Be Safe Here

Nobody knows
Just why we're here
Could it be fate
Or random circumstance
At the right place
At the right time
Two roads intertwine

And if the universe conspired
To meld our lives
To make us
Fuel and fire
Then know
Where ever you will be
So too shall i be

Chorus:

Close your eyes
Dry your tears
'coz when nothing seems clear
You'll be safe here

From the sheer weight
Of your doubts and fears
Weary heart
You'll be safe here

Remember how we laughed
Until we cried
At the most stupid things
Like we were so high
But love was all that we were on
We belong

And though the world would
Never understand
This unlikely union
And why it still stands
Someday we will be set free.
Pray and believe

Chorus:

When the light disappears
And when this world's insincere
You'll be safe here
When nobody hears you scream
I'll scream with you
You'll be safe here

Save your eyes
From your tears
When everything's unclear
You'll be safe here

From the sheer weight
Of your doubts and fears
Wounded heart

When the light disappears
And when this world's insincere
You'll be safe here

When nobody hears you scream
I'll scream with you
You'll be safe here

In my arms
Through the long cold night
Sleep tight
You'll be safe here

When no one understands
I'll believe
You'll be safe,
You'll be safe
You'll be safe here
Put your heart in my hands
You'll be safe here

Tuesday, June 12, 2007

Mahirap Iwasan Ang Nakasanayan

Hep hep hindi bisyo ang tinutukoy ko..

Kahit anong bagay na nakasanayan mo ng gawin, kahit anong pagkain na nakasanayan mo ng kainin, kahit sinong tao na nakasanayan mo ng kasama ay mahirap iwasan.

Ito ay opinyon ko.

Parte na sila ng sistema ko, parte na ng pang araw araw na buhay ko. Hindi kumpleto ang araw ko pag may isang bagay akong hindi nagawa, pagkain na hindi nakain, o tao na hindi ko nakita.

Pero mas mahirap kung yung nakasanayan mo na ay andiyan lang sa harap mo pero hindi mo makamit......

Tipong andiyan ang kaibigan mo na lagi mo kadaldalan, kasabwat sa bawat kalokohan, sparring partner kung baga pero hindi mo pwedeng kausapin.

Hirap ng ganung sitwasyon no. Oo nga at wala pa ang kaibigan mo nung inire ka ng iyong mahal na ina sa mundong ibabaw, na iilang buwan pa lang simula nung naging close kayo. Pero sapat ba yun upang di ka masaktan?

Aba mahirap magpanggap.. mahirap magpanggap na masaya ka kahit hindi... mahirap maging doble kara pagdating sa nararamdaman. Masaya pagkaharap ang ibang tao, pero sa loob mo sobrang lungkot mo. Ika nga ng isang kanta "Pag may problema ka. Magsuot ng maskara." haha kailangan ko ata ng maskara ngayon. Pwede bang pahiram ng maskarang doble kara :)

Saturday, June 09, 2007

Reality: Past Forward sa Nakaraan..


Pasado alas sais na ng umaga... napakabilis ng panahon, ang pinapangarap ko na matagal na samahan ay maari palang hindi matupad. Sana di na lang gumalaw ang petsa sa kalendaryo para mas tumagal pa ang pagsasama namin..

Malungkot.. Hindi.. Sobrang lungkot....

Sabi nila malalaman mo lang kung gaano kahalaga ang isang tao pag wala na sila. Mali pala yun. Nalaman ko na kasi kung gaano sila kahalaga habang kasama ko pa sila, habang nahahawakan ko pa, nakikita at nararamdaman ko ang bawat palo nila sa akin sa tuwing kami ay naghaharutan. Nalaman ko ang kahalagahan nila kasi sila ang bumubuo ng isang parte ng aking pagkatao.

Mas pinahahalagahan ko sila ngayon...

Dapat siguro masanay na ako na wala sila.. iwasan ang mga bagay na nakagawian na kasama sila.. Pero mahirap, sobrang hirap. May magagawa ba ako? Hindi ko alam.. baka sa mga susunod na araw, mamulat ako sa katotohanan na naiwan na pala nila ako..o naiwanan ko na pala sila.. hindi naman natin maiiwasan yun, darating at darating talaga ang panahon na iiwan nila ako o ako ang mang iiwan sa kanila. Pero sana hindi nila ako makalimutan.. sana maalala nila ako gaya ng pag alala ko sa kanila. Naging parte na sila ng buhay ko. May espesyal na espasyo na nakalaan para sa kanila.

Sa tuwing sumasagi ito sa isipan ko, di ko maiwasan ang pag patak ng aking luha....

Maswerte ako at nakilala ko sila, nakasalamuha, nakasama sa napakaraming kwentuhan, tawanan, kalokohan, kapehan, inuman. Pero higit sa lahat napaka swerte ko dahil naging kaibigan ko sila.

Friday, June 01, 2007

We are, What we are

Dito ko nagawa ang tula ko na "At starbucks" halos 2 taon na ang nakalipas.

Parang drugs lang, nakaka adik, hindi ko inaasahan na ang ibang miyembro ng peyupi.com ay magiging tambayan ang lugar na ito. Lalo na ng mga miyembro na nasa media.Yun nga siguro ang pinakadahilan kaya madali para sa amin ang magkasundo sundo. Iisa ang klase ng trabaho namin ang "MEDIA".

Nung wala pang "Timog" halos araw araw kami sa gazeebo. Dati nagsimula sa dalawa , naging tatlo, hanggang sa dumami na, di ko napapansin, ito'y nasa sistema ko na, mahirap ng balewalain, lalo't napalapit na

Para kasi kaming nakakita ng bagong bahay na pwedeng silungan, at yun ang bubong ng mga kapehan, inuman, at kainan sa Timog. Abutin man ng umaga di, nakakaramdam ng pagod. The best way to relax

Timog... daming memories. sa nakalipas na buwan madaming beses nag umpukan ang ibang miyembro dito. May bagong nakilala, may mga aral na natutunan,pero higit sa lahat nabuo ang pagkakaibigan na hindi matawaran.

Ayaw ko sanang masanay na andiyan lagi ang mga nakakasama ko sa Timog, kasi mahirap magpaalam, di namin alam kung bukas makalawa ay may aalis na pala. Pero ang hirap eh. Hahanap hanapin mo talaga.

Dayo naman kayo minsan sa Timog :)

TIMOGERS kami po yun

Saturday, May 20, 2006

Tuesday, March 21, 2006







Brownout!

It was almost 2200H..when suddenly the lights went out...

Biglang nagdilim ang buong paligid..kasunod nun ang sigawan ng mga babae sa paligid ko..bigla akong hindi nakakilos, gamit ang ilaw ng aking cellphone ginabayan ko ang mga kasama kong babae..Gustuhin ko mang puntahan ang isa pa naming kasamahan sa kanyang kinalalagyan ay di ko magawa...dahil sa tindi ng pagkakakapit sa akin ng aking katabi.."Si ano nasan na?" , tanong ko sa sarili ko.Tili ng natatakot, tawa ng nagpipilit kumalma. Halos sampung minuto na ganun ang sitwasyon..Lumapit ako sa pinto para i-lock sana ngunit mas tumitindi ang sigawan kapag napapalayo ako sa kanila.Pito kaming nasa loob ng napakadilim na silid.At ako lang ang nag-iisang lalake. 5 babae na natataranta at isang kalmado..sabi ko sa sarili ko buti naman at hindi na siya dumagdag pa.Lumabas kami sumandali ng kwarto,nag isip kung ano ang gagawin.Tama nga ba na lumabas muna at antayin na magbalik ang liwanag??Ngunit paano kung matagalan pa ito??Napagpasyahang lisanin na ang madilim na silid.Sa pagpasok naming muli ay nagbalik ang sigawan.. "Para nga akong tae na sinusundan ng mga langaw" kinuha nila ang kanilang mga gamit.Sinamahan ko si ******* na ayusin ang gamit niya. Miss ko na itong nilalang na ito, siya na matapos kong makitang muli ay muntik na namang mawala sa paningin ko. Inalalayan sa paglabas ng madilim na kwarto..Hanggang makalabas ng gusali ay hindi ko sila pinabayaan..pero may isang tanong na namuo sa aking isipan..

"Sino nga ba ang mas matimbang.Ang nakaraan o ang kasalukuyan??"

Sunday, March 19, 2006

B1 at B2

"Its a small world after all. its a small world after all"

Si b1 ko? Claim niya..female counter part ko siya..haha..so claim ko male counterpart niya ako.Why?? We do have many things in common.. pero may pagkakaiba pa din naman kami..pero halos magkasundo kami sa lahat ng bagay.

Pero di ko inaasahan na magkakasundo kami ng ganito. Close sa kung close.One month pa lang kami magkakilala..I mean yung talagang nagkakausap ng matagal.Kulitan, asaran, minsan seryoso.Usap about love life *yihee* , sharing some secrets, share din kami pagdating sa kabaliwan. Kaya nga B1 at B2 eh, baliw1 at baliw2.

Hay,tagal na din since nung may naging ka-close ako na babae *teka babae ka nga ba b1?* well sige ipagpalagay natin na babae ka nga. *peace tayo b1* . Ewan ko, naging masyado akong comfortable sa pakikipagusap sa kanya eh. Ate eh..hahaha.. masyado na din ako napalapit. Kaya ay naku B1 pag iniwan mo ako lagot sa akin kapatid mo hahahahah

Pero kagabi, sinubukan agad friendship namin..muntik kaming magkatampuhan waaaaaa *punas ng sipon*. Naiiyak na talaga ako kagabi..kasi kala ko mawawalan ako ng friend at si B1 ko pa yun. And you know what B1.. may nakahanda akong line if ever na ang sagot mo sa tanong ko na

"So you didn't trust me after all".. ay yes.
"So there is no sense that we call ourselves as B1 and B2" .. drama noh

I dont want to end the night with it..kahit na hindi mo na ako kausapin basta alam ko na hindi ka galit sa akin ayus na yun..

Love ko si B1 ko.. friend ko yan.. wag niyo aawayin yan at makaka away niyo din ako..


sensya sabi ko gawan kita ng post pero nisali ko sarili ko haha di bale next time solo mo na

Saturday, March 18, 2006

SHIT HAPPENS

wrong timing naman talaga.. kung kailan kampante ka na walang mangyayari na kakaiba saka naman biglang magsusulputan ang mga problema..

Anak ng tokwang hilaw ang kalahati at sunog naman ang ibabaw dahil napabayaan ng hangal ng kusinero..

hay ang sakit sa ulo..

y
y
y
y

Trippin

nakakatuwa naman... isang plano na akala ko eh drawing na naman, isang plano na di inaashang matutupad..
halos buong team namin nakasama.. whew sakit sa bangs nun..paano mo nga naman mapagsasama sama ang mga tao na halos nagpapatakbo sa isang kumpanya sa iisang pagkakataon..hindi ko sinasabi na mataas ang posisyon namin..hindi din na kami ang pinaka utak ng kumpanya..pero kami ang nasa implementation eh..kami ang nagpapatupad ng mga ginagawa nilang plano...
kahit hindi kami nakumpleto eh ayus na din naman.. ang magkape sa STARBUCKS Tagaytay




starbucks tagaytay



almost 11pm na kami nakaalis..kahit na ang balak eh 10pm.. bakit nga ba kami na delay ng ganun..kasi dami inaantay.. wawa naman yung hindi nakasama. It was a great trip. galit ata sa siliyador nga officemates ko...convoy daw.. eh nag iiwanan naman..pero ang saya talaga.. sa init ng panahon ok na din yung medyo mag relax naman kami kahit onti di ba.. sobrang adrenalin kasi halos umabot kami sa bilis na 140kph.. pagdating dun chempre picture picture..pero pero pero yung magagandang kuha wala ako..ako kasi ang kumuha. :P
at chempre ang kulitan na hindi matawaran.. though lagi naman kaming nagkukulitan ibang klase yun..kasi nga 10 kami... may 4 lang na hindi nakasama.. sobrang kulitan na ultimo yung boss namin eh napapatawa namin.. and ang bait niya "salamat sir" sagot niya lahat ng gastos namin sa starbucks.. hay sana maulit iyun..


ang pasaway ng nmi kasama ang muses at ang bagong boss namin


go placidly be careful strive to be happy

Wednesday, March 15, 2006

Dun sa Starbucks


Another day has yet to end

Some stupid things fills up my head.

Another serving of Caffeinated drink

This will help make me better, I think?

Its two hours past midnight

Still awake and waiting for a ride.

Onto a journey in search for a place

Where I can enjoy my favorite latte.

Whatever the reason I got,

It will always reamain as a fact,

That I just can't resist the temptation

Of falling in love with this person

Should I tell this friend of mine,

What is all in my mind????

Can a cup of coffe take away the guilt.

Or just lay down and accept my defeat.




go placidly be careful strive to be happy

Saturday, March 11, 2006


When things go wrong, as they sometimes will,
When the road you're trudging seems all up hill,
When the funds are low and the debts are high
And you want to smile, but you have to sigh,
When care is pressing you down a bit,
Rest if you must, but don't you quit.

Life is queer with its twists and turns,
As everyone of us sometimes learns,
And many a failure turns about
When he might have won had he stuck it out;
Don't give up, though the pace seems slow -
You might succeed with another blow.

Often the goal is nearer than
It seems to a faint and faltering man,
Often the struggler has given up
When he might have captured the victor's cup.
And he learned too late, when the night slipped down,
How close he was to the golden crown.

Success is failure turned inside out -
The silver tint of the clouds of doubt -
And you never can tell how close you are,
It may be near when it seems afar;
So stick to the fight when you're hardest hit -
It's when things seem worst that you mustn't quit.

go placidly be careful strive to be happy

DOIN JUST FINE
-boyz II men-
There was a time when I thought life was over and out
When you went away from me
My dying heart made it hard to breathe
Would sit in my room
Because I didn't want to have to go out
And see you walking by
One look and I'd break right down and cry
Now you say that you've made a big mistake
Never meant to take your love away
But you can save your tired apologies
'Cause it may seem hard to believe
But
[Chorus: ]
I'm doin' just fine
Getting along very well
Without you in my life
I don't need you in my life
I'm doin' just fine
Time made me stronger
You're no longer on my mind
You were my earth
My number one priority
I gave me love to only you
Anything you'd ask of me I would do
But somewhere down the road
You felt a change in the weather
And told me that you had to journey on
A kiss in the wind and your love was gone
Now you say you never meant to play your games
Girl, don't you know it's far too late
Because you let our love just fall apart You no longer have a heart
[Chorus ]
I'm doin' just fine
Getting along very well
Without you in my life
I don't need you in my life
I'm doin' just fine
Time made me stronger
You're no longer on my mind
When you said goodbye
I felt so all alone
There were times at night I couldn't sleep
My heart was much to weak to make it on my own
Baby after all the misery
And pain you put me through
So unfair to me girl
You're no longer my world
And I ain't missin' you at all
[Chorus ]
I'm doin' just fine
Getting along very well
Without you in my life
I don't need you in my life
I'm doin' just fine
Time made me stronger
You're no longer on my mind

Blog Archive